9e Jaargang, woensdag 20 februari 2019
bouwprojecten

Holland – België op het Beursplein

Rotterdam, 4 oktober 2012

Sportief Rotterdam, jong en oud en van alle standen, heeft zich gisteren weer op het Beursplein verzameld om den wedstrijd Holland-België te Amsterdam in de levendige en duidelijke reproductie op ons groote bord te volgen en te genieten en het is weer een alleraardigste middag geworden; een klaar bewijs van de populariteit van de voetbalsport en van het Rotterdamsch Nieuwsblad.

Om halféén stonden de eerste kleine klanten al voor onze gebouwen op de “mooie plaatsen” en van toen af kwamen de belangstellenden geregeld en vulden lang voor den aanvang het geheele plein. Als katten klouterden aanstaande De Ruyters tegen den Beursgevel en tegen den gevel van het postkantoot op, zaten daar hoog, ofschoon voorloopig niet droog, maar konden alles goed waarnemen. Uit onze ramen gezien was het één menschenze: van het portiek van Lindeman’s reisbureau.

Bij de voorbereidingen tot deze sportdaad hebben we weer alle medewerking gehad. Plaatselijke Werken heeft tijdig de bekende Nieuwsblad oorlogshekken geplaatst en grind op het plein gestrooid. De R.E.T.M. bezorgde, met haar welwillendheid om de lijnen 2, 7 en 8 tijdelijk om te legge, waardoor de “schuine rails” die Noord en Zuidblaak verbinden, vrij bleven, aan het publiek nog een massa mooie plaatsen meer dan verleden jaar. De politie zorgde met toewijding en welwillendheid. En tenslotte hebben de Rijkstelefoon- en de gemeentelijke telefoondiensten in Amsterdam en Rotterdam alles gedaan wat zij konden om de verbinding Stadion – Nieuwsblad feilloos te doen functionneeren. Al uren tevoren waren de betrokken ambtenaren in actie om na te gaan, of deze verbinding aan den eisch voldeed. Voorzeker mede uit naam van duizenden Rotterdamsche sportvrienden betuigen wij dank aan allen, die aldus tot het goede resultaat bijdroegen.

‘t Weer was helaas eerst zéér tegen. ‘t Weer was het eenige, waarover wij te klagen zouden hebben…… Doch neen. Om halfdrie regende het niet meer en toen werden de saamgepakte menschenmassa’s op het plein nog met drommen versterkt. Het glazen tramhuis stond volgestampt!

Toen begon de wedstrijd en reikhalzend stonden de deinende duizenden als zagen zij Oranjemannen en Belgen van vleesch en bloed voor zich inplaats van het vlugge, gretige balletje. Binnen onze gebouwen deed iedere rustig en correct zijn plicht. Het moest er stil zijn, heel stil, opdat de telefoonstem niet gestoord werd. Ook de draadlooze telefoon werkte naar behooren. Wat de lijn met het Stadion betreft – we vragen het oordeel liever aan onze enthousiaste getrouwen: Was ie goed of niet?

Het plein leefde, het geroep, de aanmoediging was niet van de lucht en toen om 3 uur 2 de gelijkmaker kwam, jubelde een orkaan van geestdrift over de menscgenmenigte uit. Onze fotografische dienst had nog een aardig succes. Om 3 uur 5 nam hij een groote foto op en… reeds om 3.45 hing de sterke heldere foto kant en klaar voor het groote raam.

Daar sta ik! daar sta ik! juichten de jongenlui op den voorgrond, die daar hun eigen blije gezichten mochten aanschouwen.

Dadelijk na afloop om 4 uur 24 begon de exodus. Er was nog wel gedrang voor onze vensters bij de geschreven verslagen, maar op het plein zelf liep de volteras uiteen en om 5 uur waren de hekken opgeruimd, liepen de trams weer als gewoon. Maar zij, die den wedstrijd Holland – België op het Beursplein volgden, waren een prettige sportherinnering rijker en zij zullen ongetwijfeld met ons denken: tot een volgende keer! Moge dan alles even prachtig verloopen. En moge het cijfer voor Holland fraaier zijn dan thans!

uit:
Rotterdamsch Nieuwsblad
24 maart 1924